در روزهای آخر اسفند
کوچ بنفشه های مهاجرزیباست
در نیمروز روشن اسفند
وقتی بنفشه ها را از سایه های سرد
در اطلس شمیم بهارانبا خاک و ریشه-
میهن سیارشان -در جعبه های کوچک چوبی
در گوشه ی خیابان می آورند:
جوی هزار زمزمه در منمی جوشد:
ای کاش ...ای کاش آدمی وطنش رامثل بنفشه ها(درجعبه های خاک)
یک روز می توانست
همراه خویشتن ببرد هر کجا که خواست
در روشنای باران
در آفتاب پاک
دکتر شفیعی کدکنی
0 نظرات:
ارسال يک نظر